در بسیاری از هاب‌ها، زمان معطلی ناوگان فقط به کمبود ظرفیت مربوط نیست؛ بخش مهمی از تأخیر از صف ورود، جانمایی نامناسب محل تخلیه، آماده نبودن بار خروجی و نبود هماهنگی لحظه‌ای میان تیم‌های عملیاتی ایجاد می‌شود. با تعریف پنجره‌های زمانی ورود، پایش وضعیت داک‌ها، تخصیص هوشمند محل بارگیری و استفاده از داده‌های لحظه‌ای می‌توان گردش خودرو را منظم‌تر کرد. نتیجه این تغییر، کاهش زمان توقف، افزایش تعداد سفر قابل انجام در روز و استفاده بهتر از ظرفیت ناوگان است. در مقیاس شبکه، حتی کاهش چند دقیقه‌ای زمان توقف هر خودرو می‌تواند اثر قابل توجهی بر بهره‌وری کل عملیات داشته باشد.

یکی از چالش‌های اصلی مید‌مایل، نوسان شدید حجم مرسولات در ساعات و روزهای مختلف است. چالش دوم، هماهنگی بین چند هاب و مسیر بین‌شهری است؛ جایی که یک تأخیر کوچک می‌تواند روی مراحل بعدی اثر زنجیره‌ای بگذارد. چالش سوم به نبود دید یکپارچه از ظرفیت هاب، ناوگان و مسیرها برمی‌گردد و چالش چهارم، حفظ کیفیت در زمان رشد سریع شبکه است. پاسخ عملی به این مسائل، استانداردسازی فرایندها، طراحی SLA قابل اندازه‌گیری، یکپارچه‌سازی داده‌ها و ایجاد ظرفیت انعطاف‌پذیر است؛ به‌طوری که شبکه بتواند بدون افت کیفیت با تغییر حجم عملیات سازگار شود.

در سورتینگ، خطاهای کوچک معمولاً هزینه‌های بزرگی در مراحل بعدی ایجاد می‌کنند. خوانش ناقص بارکد، ورود مرسوله به مسیر اشتباه، جانمایی نادرست خروجی‌ها، نبود کنترل لحظه‌ای ظرفیت خطوط و وابستگی بیش از حد به مداخله دستی از خطاهای پرتکرار هستند. طراحی صحیح نقاط اسکن، استفاده از کنترل‌های چندمرحله‌ای، هشدار خودکار برای مرسولات مشکوک و پایش شاخص‌هایی مانند نرخ خطا و زمان عبور از خط سورت می‌تواند کیفیت عملیات را به شکل محسوسی افزایش دهد. هدف فقط افزایش سرعت نیست؛ سورتینگ موفق باید هم‌زمان سریع، دقیق و قابل رهگیری باشد.